Tam’s view

ในเมืองใหญ่และสับสนวุ่นวายอย่างกรุงเทพมหานคร เมืองทีทุกคนให้คุณค่าพลังสมองมากกว่ากำลังกาย
เมืองที่ทุกคนพยายามพิสูจน์ว่าตัวเองมีตัวตนและมีคุณค่าผ่านทางการเป็นเจ้าของสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ
ยิ่งมีสิ่งเหล่านี้มาก ยิ่งมีตัวตน ยิ่งมีคุณค่า
แต่ฉันว่าลึกๆ ลงไป แต่ละคนก็ต้องการพยายามทำชีวิตของตัวเองให้มีความสุข

ฉันเชื่อว่าความสุขของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน
บางคนคิดว่าความสุขคือการมีเงินในบัญชีธนาคารเยอะๆ
บางคนคิดว่าความสุขคือการมีอาชีพที่มั่นคง มีหน้ามีตาในสังคม มีอำนาจบารมี
ส่วนบางคนคิดว่าความสุขคือการได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะมีอยากจะเป็นจนประสบความสำเร็จ

จริงๆ แล้วความสุขคืออะไรกัน?

จนถึงวันนี้..ฉันก็ยังตอบไม่ได้ว่าความสุขคืออะไร
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันค้นพบก็คือว่า
เวลาที่เราได้ตื่นเช้ามานั่งทบทวนตัวเอง ได้ออกกำลังกายในอากาศเย็นๆ และมีแสงแดดอ่อนๆ
เวลาที่ได้กินอาหารที่เรามั่นใจได้ว่า เราเบียดเบียนโลกไปน้อยกว่าอาหารที่เราเคยกินในแต่ละมื้อมาตั้งแต่เกิด
เวลาที่เราได้เรียนรู้ที่จะสามารถดำรงชีวิตได้โดยไม่จำเป็นต้องมีสิ่งอำนวยความสะดวก หรือมีมันก็น้อยมาก
เวลาเหล่านี้มันผ่านไปเร็วมากๆ
มีคนเคยบอกไว้ว่าเมื่อเรามีความสุข เรามักจะรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปรวดเร็วเสมอ

วันที่ 14 กุมภาที่ผ่านมา..
วันที่เกือบทั้งโลกให้ความสำคัญกับความรัก และอีกส่วนหนึ่งให้ความสำคัญกับวันปีใหม่จีน
ยังมีคนกลุ่มเล็กๆ อีกกลุ่มนึง..ให้ความสำคัญกับการใช้ชีวิตอยู่กับดาวเคราะห์สีฟ้าเล็กๆ ดวงนี้

การใช้ชีวิตแบบรัก(ษ์)โลกอย่างที่ฉันและกลุ่มคนเล็กๆ กลุ่มนั้นไปเรียนรู้มา มันไม่ได้มีอะไรมาก และไม่ได้มีอะไรยาก
เราเพียงแค่
เรียนรู้ว่าผักสดๆ ที่ไม่ใช้สารอนินทรีย์เร่งให้มันเติบโตเร็วๆ นั้นมันอร่อยกว่าผักที่เรากินในประจำวันยังไง
เราเรียนรู้ที่จะลองหาผัก หญ้า ดอกไม้ ต้นไม้ใกล้ๆ ตัวมาประยุกต์ทำเป็นอาหารอร่อยๆ หรือเป็นเครื่องอุปโภคบริโภคได้อย่างง่ายดาย และราคาก็ไม่แพง
เราเรียนรู้วิธีที่จะมีบ้านเป็นของตัวเอง โดยไม่ต้องมีเงินเป็นหลักล้าน และแถมยังได้บ้านที่เป็น home ไม่ใช่แค่ house
เราไปเรียนรู้ว่าความหลากหลายของพันธุ์พืชคือความสมบูรณ์และสมดุล

สำหรับฉันแล้ว
ฉันได้เรียนรู้ว่าจริงๆ แล้วเราสามารถอยู่ได้โดยที่ใช้สิ่งอำนวยความสะดวกน้อยมาก
ฉันได้เรียนรู้ว่าการรักและเคารพโลก มันไม่ได้ยากและไม่จำเป็นต้องทำให้ยาก และมีวิธีการอีกหลากหลายมากมายที่จะรักโลก ไม่จำเป็นจะต้องไปปลูกป่ากันอย่างเดียว
ฉันได้เรียนรู้ว่าชีวิตเรานั้นมีทางเลือก เราสามารถสร้างทางเลือกให้กับตัวเองได้ และเราก็มีสิทธิที่จะเลือกมัน
ที่สำคัญที่สุดฉันได้เรียนรู้ที่จะอยู่อย่างรัก(ษ์) และเคารพต่อสิ่งที่อยู่รอบๆ ตัวเรา

____
บันทึกนึกประมวลในแคมเปญ April truth’s day
ริเริ่มโดยพี่ก้อง บางยี่ขัน : )

บันทึกข้างบนนี้เป็นผลผลิตจากการไปทริป”น้ำผักต้มก็ว่าหวาน” กับพี่โจน จันใด ที่พันพรรณ เชียงใหม่ในช่วงวันที่ 11-14 กุมภาพันธ์ 2553
มีผู้ร่วมเรียนรู้วิธีรักโลกทั้งหมด 42 ชีวิต และแต่ละคนก็มีการบ้านมาบอกเล่าความจริงในวันที่คนทั้งโลกเล่นโกหก

ฉันว่าบทความของฉันมันคงไม่ทำให้ใครที่อ่านแล้วจะหันมารักโลก รักธรรมชาติอย่างที่ฉันรู้สึกรัก
แต่ฉันเชื่อว่าอย่างน้อยฉันก็ได้แง้มๆ ประตูอีกบานนึงที่มีแต่สิ่งน่าสนใจ และน่าค้นหาไปให้
หวังว่าผู้คนที่ได้อ่านจะลองเปิดประตู และเข้ามาเดินเล่นและทำความรู้จักโลกที่เรียกกันว่า “สิ่งแวดล้อม” กันมากขึ้น
แล้วคุณก็จะพบและเข้าใจว่าที่ฉันพูดถึงเรื่องความสุข ทางเลือก และรักโลกนั้นมันเกี่ยวข้องกันอย่างไร

บันทึกครั้งนี้ไม่ได้จดรายละเอียดของการวิธีการ สูตร ขั้นตอนวิธีการต่างๆ เอาไว้ เพราะฉันมัวแต่ชื่นชมบรรยากาศรอบตัวที่พันพรรณเลย ต้องขอโทษด้วยค่ะ